آشنایی با انواع مختلف کیست پوستی

کیست گانگلیونی اغلب به دلیل تجمع مایعات در زیر پوست مچ دست و پا ایجاد می‌شود. در این راستا، عواملی همچون آسیب، ضربه، و یا استفاده بیش از حد از تاندون و مفصل مچ ممکن است نقش مهمی در بروز این نوع کیست‌ پوستی ایفا کنند. احتمال ابتلا به کیست گانگلیونی در افرادی که در حین فعالیت از مچ دست و پای خود زیاد استفاده می‌کنند، مانند ژیمناستیک کاران، بانوان، و افراد با مچ ضعیف، بیشتر شایع است.

این نوع کیست‌ پوستی غیر سرطانی عمدتاً به صورت توده‌هایی کوچک با سطحی نسبتاً گرد در ناحیه مچ دست و پا ظاهر می‌شود. برخی از علائم شایع کیست گانگلیونی عبارت‌اند از:

• احساس درد و ناراحتی حین راه رفتن و یا استفاده از دست برای انجام کارها
• احساس سوزن شدن، بی حسی و عدم تحرک دست و پا در صورت نزدیک بودن کیست به عصب
• حالت سفت و توپر
• متورم

در اکثر موارد، کیست‌ پوستی گانگلیونی خود به خود از بین می‌رود؛ اما گاهی اوقات، درد ناشی از آن مانع انجام فعالیت‌های روزمره می‌شود. در چنین شرایطی، پس از انجام معاینات و بررسی علائم توسط پزشک، راهکار درمانی مناسب تشخیص داده می‌شود. جراحی از جمله روش‌های تهاجمی است که با هدف تخلیه مایع درون کیست و یا برداشتن کلی آن انجام می‌گیرد. با این حال، احتمال عود کیست بعد از جراحی باز هم وجود خواهد داشت. برخی از راهکارهای پیشگیری و درمان خانگی کیست مچ دست و پا عبارت‌اند از:

• عدم انجام حرکت‌های بیش از حد دست و پا
• استفاده از مچ بندهای قطبی جهت نگهداری و محافظت از مچ
• استفاده از کفش مناسب طبی جهت جلوگیری از تحریک کیست و برخورد با آن

 انسداد مجرای فولیکول‌های مو در زیر پوست از مهم‌ترین علل بروز فولیکولیت به شمار می‌آید. کیست‌های مویی بیشتر در افراد فعال در حوزه اصلاح مو و همچنین کسانی که از راهکارهای موقت مانند اپیلاسیون برای حذف و از بین بردن موهای زائد استفاده می‌کنند، رایج‌تر هستند. بنابراین، استفاده از تیغ، اپیلاسیون و … از عوامل مؤثر در تشکیل کیست مویی محسوب می‌شوند.